กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉิงซวี่กล่าวว่า “ไม่มีปัญหา ช่วงนี้ผมดูแลผู้ช่วยสองคนมาแล้ว ก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ถึงตอนนั้นก็จัดให้พวกเขาคอยเฝ้าทางนี้ ผมขอรับผิดชอบหลักทางนั้นก่อน ถ้ามีเรื่องเร่งด่วนผมค่อยมาอีกทีก็ได้ ระยะทางก็ไม่ไกลเท่าไร”
ซูเหอพยักหน้า “ได้”
เฉิงซวี่พูดอีกว่า “ช่วงนี้สะสมนมแพะไว้เยอะแล้ว คุณจะเอาไปใช้ยังไงกันแน่”
ถ้าเขาไม่พูด ซูเหอก็เกือบลืมไปแล้ว
พอดีน้ำผึ้งก็ได้เวลารีดแล้ว ซูเหอคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ทำเค้กเถอะ ขายเอาเงินก้อนเร็ว”
เฉินโฮ่วพูดไม่ออก “เธอจำเป็นขนาดนั้นเลยหรือ ตอนนี้เราก็ไม่ได้ขัดสนเงินเท่าไรนี่”