กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉิงซวี่นั่งอยู่ที่มุมห้อง เดิมทีไม่อยากพูด แต่เห็นสายตาของอาเล่อกวาดมาที่ตัวเอง คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ยังเอ่ยปาก “ฝั่งผมยังไม่ต้องเพิ่มคนชั่วคราว”
“ตอนนี้ขนาดปศุสัตว์กับสัตว์ปีกของฟาร์มก็ไม่ได้ใหญ่มาก ผมยังรับมือไหว” เขานึกอะไรขึ้นได้อีกเรื่อง “อ้อ ใช่ แม่แกะตัวแรกที่เราเลี้ยงไว้คลอดแล้ว ให้ลูกออกมาสามตัว”
ซูเหอไม่คิดว่าจะมีเรื่องน่าดีใจแบบนี้อีก “คลอดราบรื่นไหม? น้ำนมแม่แกะพอหรือเปล่า?”
เฉิงซวี่พยักหน้า “ราบรื่นมาก น้ำนมก็เยอะ เหลือด้วยซ้ำ คุณบอกว่าน้ำนมแกะมีประโยชน์หลายอย่าง ผมเลยเอาน้ำนมที่เหลือไปฆ่าเชื้อแล้วเก็บถนอมไว้ ตอนนี้เกือบสิบชั่งแล้ว”