กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ปลาตั้งเยอะ ทำไมไม่เห็นฟาร์มเอาไปขายเลยล่ะ?”
“อาจจะยังตัวไม่ใหญ่พอ?”
“ยังไม่ใหญ่อีกเหรอ? เมื่อกี้ตัวที่กระโดดออกมา มอง ๆ แล้วเกือบยาวเท่าแขนท่อนล่างของฉันเลยนะ”
“แต่นั่นก็มีอยู่ไม่กี่ตัว ส่วนใหญ่ฉันเห็นว่าตัวเล็กกันทั้งนั้น”
อาเล่อตบมือเรียกความสนใจของทุกคนกลับมา “เอาล่ะ เรื่องปลาค่อยว่ากันทีหลัง ดูทางนั้นก่อน”
ทุกคนมองตามนิ้วของเขาไป เห็นผืนดินกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาเบื้องหน้าถูกไถพรวนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังใส่ปุ๋ยอินทรีย์หนาเตอะ
สีของผืนดินดูเข้มลึก ทอดยาวไปจนถึงขอบฟ้า แสงอาทิตย์อัสดงสาดลงบนผืนดิน สะท้อนประกายจาง ๆ
อาเล่อยืนอยู่หน้ากลุ่มคน “หลังจากนี้พวกคุณจะทำงานอยู่ในไร่นาผืนนี้”