กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูเหอพยักหน้า “ปกติพวกมันอาศัยว่าพวกเราจับไม่ได้ เลยอาละวาดกันใหญ่ แต่โชคดีที่พวกมันกินแค่อัลฟัลฟาอะไรพวกนั้น ไม่ได้ทำลายพืชผล พวกเราก็เลยปล่อยไว้ไม่ได้เข้าไปยุ่ง”
เฉินโฮ่วถาม “จ้าวชิงจับได้ไหม”
มู่ซือพูด “ง่ายเหมือนปอกกล้วย”
เป็นอย่างที่คิด ไม่นานจ้าวชิงก็กลับมา
ในมือแต่ละข้างของเขาหิ้วกระต่ายขนหินไว้ข้างละ 3 ตัว แต่ละตัวมีขนาดไม่เท่ากัน ก้อนขนสีเทาฟูฟ่องทั้ง 6 ตัวนิ่งสนิทอยู่ในมือของเขา
ซูเหอประหลาดใจ “ทำไมถึงเยอะขนาดนี้”
จ้าวชิงพูด “เจ้ากระต่ายโง่พวกนี้รู้ว่าฉันกำลังไล่ตามมันอยู่ แต่กลับวิ่งกลับรังของตัวเองเสียอย่างนั้น ฉันก็เลยจับยกครอก”