กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ก็ต้องดูว่าเลี้ยงดีแค่ไหน ถ้าตัวโตขึ้นมาหน่อยก็เชือดกินได้แล้ว อย่างมากก็ไม่เกิน 1 ปี”
“ถ้าเลี้ยงไว้แค่ไม่กี่เดือนก็กินได้เหมือนกันเหรอ”
“ได้สิ แค่ตัวเล็กเกินไป ไม่คุ้มเท่าไร แต่...” ซูเหอจิ้มปลายนิ้วเบา ๆ “หมูหันก็อร่อยมากเหมือนกันนะ”
“งั้นเลี้ยงต่ออีกหน่อยแล้วกัน ยังไม่ต้องรีบ” เฉินโฮ่วประหยัดมาทั้งชีวิต เขาไม่ยอมเสียเนื้อหลายสิบจินเพียงเพราะอยากกินหมูหันหรอก
ซูเหอเองก็ไม่ได้เถียงกับเขา จริง ๆ แล้วเธอก็เสียดายเหมือนกันถ้าต้องกินเร็วเกินไป
แต่ถ้าในอนาคตมีเนื้อหมูกินอย่างอิสระแล้ว เธอจะทำหมูหันกินเองสักตัวให้ได้
ตอนกลางคืน ทั้งสองคนเปิดเตาเล็กทำปลาตุ๋นซีอิ๊วกินที่บ้านอีกครั้ง ยังคงฟุ่มเฟือยด้วยการกินคนละตัว