กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แฮะ ๆ” ซูเหอไม่คิดว่าตัวเองจะเผลอเผยพิรุธออกมา จึงรู้สึกกระดากเล็กน้อย “ได้เวลาแล้ว เดี๋ยวฉันสอนทุกคนถอนขนไก่”
“ถอนขนยังต้องสอนด้วยเหรอ?” ต้าเหมาขยับเข้ามา ดึงขนเส้นใหญ่บนปีกกำหนึ่งแล้วกระชาก ผลคือหนังไก่ถูกดึงติดออกมาเป็นแผ่น
ซูเหอตบหลังมือเขาดังเพียะ “เบา ๆ หน่อย! ไม่ได้ให้ฉีกหนังไก่ ปีกตรงนี้ต้องถอนทีละเส้น”
“โอ๊ย ต้องใช้ทักษะจริง ๆ ด้วย” ต้าเหมายิงฟัน ทำตามท่าทางของซูเหอแล้วเริ่มถอนทีละเส้น
“แน่นอนอยู่แล้ว แต่ใช้มือถอนขนยุ่งยากเกินไป ลุงเฉิน” เธอตะโกนเรียกลุงเฉิน “พรุ่งนี้ติดต่อเถ้าแก่หม่า ให้เขาสั่งทำเครื่องถอนขนอัตโนมัติสักเครื่องเถอะ”