กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ต้าเหมาดึงแขนเสื้อเขาอยู่ข้าง ๆ “หัวหน้า รีบไปต่อคิวดิ”
จ้าวชิงไม่เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ “ก็ต่อคิวอยู่ไม่ใช่หรือไง ฉันเป็นคนแรกเลยนะ”
ต้าเหมามองไปรอบตัวเขา ไม่มีใครอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง ก็ส่งตาขาวใส่
ซูเหอเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มพูดว่า “บุฟเฟต์แบบนี้ไม่จำเป็นต้องต่อแถวเดียวกันหรอก ขอแค่อาหารที่เธออยากกินข้างหน้าไม่มีคนอยู่ ก็เดินไปตักได้เลย”
เดิมทีทุกคนต่อแถวกันอย่างว่าง่าย พอได้ยินคำนี้ก็กระจัดกระจายกันทันที
“งั้นฉันไปตักเส้นแป้งข้าวนั่นมากินก่อน”
“ฉันไปชิมขนมข้าวเหนียวหน่อย ดูท่าทางอร่อยมาก”
“ฉันไปด้วย”