กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉินโฮ่วมองเฉิงซวี่ที่ออกไปหาผู้ช่วยของตัวเองด้วยความกระตือรือร้นเต็มที่ สีหน้าอ่อนใจ “นายนี่ช่างหว่านล้อมคนเก่งจริง ๆ”
ซูเหอไม่ยอมรับ “ฉันหว่านล้อมตรงไหน ฉันพูดความจริงทุกคำ”
“แน่ใจเหรอ” เฉินโฮ่วแฉเธอ “ฉันจำได้ว่าเธอขอจากผู้บังคับบัญชามู่ซือไม่ใช่แค่หมู วัว แกะ อย่างละสิบคู่”
ซูเหอหัวเราะแฮะ ๆ “ก็ขอนุ่ยเป็ดกับห่านมาด้วยนิดหน่อย แต่พวกนี้เลี้ยงง่ายมาก ต้อนขึ้นเขาไปก็หากินเองจนอิ่ม ไม่ต้องดูแลมาก”
“หึ อย่างนั้นก็ดี ไม่งั้นถึงเวลาวุ่นวายขึ้นมา คนที่เดือดร้อนก็เป็นเธอเอง”