กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉินโฮ่วถอนใจด้วยอารมณ์ว่า “เวลาผ่านไปเร็วจัง เมื่อไม่กี่วันก่อนผมไปที่แปลงนาเพื่อปรับอุณหภูมิและเติมน้ำให้ร่องเลี้ยงปลา พบว่าปลาในนั้นโตขึ้นมากแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้กินเมื่อไร”
“ยังอีกนาน” ซูเหอส่ายหน้า “พวกนี้ล้วนมีระยะโตเต็มวัยที่นาน ต่อให้เร็วที่สุด ปลาตะเพียนก็ต้องอายุครบหนึ่งฤดูหนาวถึงจะเริ่มวางไข่ คุณสู้รอน้ำผึ้งยังดีกว่า ผึ้งพื้นถิ่นที่เจอครั้งก่อนตั้งรกรากจริง ๆ แล้ว ช่วงนี้ฝูงก็ใหญ่ขึ้นมาก ด้วยขนาดฟาร์มของเราในตอนนี้ ก็เพียงพอให้พวกมันเก็บเกสรดอกไม้ทำน้ำผึ้งได้เต็มที่แล้ว”