กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูเหอยิ้ม แล้วตักแตงกวาคลุกน้ำมันพริกให้เขาอีกช้อน “อันนี้เป็นยำกินเย็น ลองกินสักคำสิ จะได้ลดความร้อน”
จ้าวชิงไม่ปฏิเสธเลย คีบขึ้นมาก็กิน ตะเกียบขยับเร็วปรื๋อ
มู่ซือกินช้ากว่า แต่ตะเกียบก็ไม่เคยหยุด โดยเฉพาะจานผักกาดขาวผัดจานนั้น เธอกินคนเดียวไปกว่าครึ่งจาน
เฉินโฮ่วในฐานะเจ้าบ้านครึ่งหนึ่ง กินไปก็เชื้อเชิญไป ไม่เสียเวลาเลยสักนิด
“กินเยอะ ๆ เถอะ อย่าเกรงใจกัน”
ต้าเหมากับอาเล่อไม่มีทางเกรงใจอยู่แล้ว สองคนกินอย่างสบายใจเย็น ๆ ไม่รีบไม่ร้อน แต่ผักในจานก็ลดลงไม่ช้าเหมือนกัน
จ้าวชิงอดเหลือบมองต้าเหมากับอาเล่อไม่ได้
สองคนนี้อยู่ฟาร์มทุกวัน คงได้กินอาหารแบบนี้บ่อย ๆ แน่