กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เฉินโฮ่วปัด ๆ ไปไม่กี่ที มุมปากกระตุก ไม่มีเวลาดูละเอียด สลับไปหน้าคำสั่งซื้อแล้วเริ่มพิมพ์
พ่อหนุ่มซุนมาเร็วมาก คราวนี้รถขนส่งของเขามีหุ่นยนต์ช่วยงานตัวกลมป้อมเพิ่มขึ้นหนึ่งตัว เปลือกสีเงินเทา หัวเหลี่ยม แขนกลสองข้างห้อยอยู่ข้างลำตัว
พอรถจอดนิ่ง หุ่นยนต์ก็กระโดดลงมาเอง ยืนรออยู่ท้ายรถเพื่อรอขนของ
“คราวนี้เตรียมพร้อมพอแล้วสินะ?” เฉินโฮ่วมองหุ่นยนต์ตัวนั้นแวบหนึ่ง
“แน่นอนอยู่แล้ว กลับไปคราวก่อนก็ยื่นขอที่สำนักงานใหญ่แล้ว” พ่อหนุ่มซุนตบหัวหุ่นยนต์ “รับรองไม่ทำให้คำสั่งซื้อของคุณล่าช้าเด็ดขาด”