กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ซูเหอตื่นขึ้นเพราะกระหายน้ำ
ลำคอแห้งผากราวกับมีกระดาษทรายทาไว้ เธอยื่นมือไปคลำแก้วน้ำที่หัวเตียง แต่กลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า
เธอลืมตาขึ้น พบว่าเหนือศีรษะไม่ใช่เพดานหอพัก หากแต่เป็นคานไม้โก่ง ๆ งอ ๆ หลายท่อน มีใยแมงมุมห้อยอยู่บนคาน
เกิดอะไรขึ้น?
เมื่อคืนนี้ไม่ใช่เพิ่งส่งบทความล่าสุดเรื่องผลของธาตุอาหารในดินต่อการปรับปรุงพันธุกรรมพืช แล้วได้กลับหอพักนอนหลับสบายเสียทีหรอกหรือ?
ทำไมตื่นขึ้นมาก็มาอยู่ในที่งั้น ๆ แบบนี้แล้ว?
เธอนอนอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ความทรงจำในหัวก็ไหลทะลักเข้ามาเหมือนน้ำขึ้น