กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลเป็นวงกลม
ตอนที่ 6 พวกคุณทั้งครอบครัวเรียกเจ้าตัวนี่ว่าแมวงั้นเหรอ?!
เสิ่นไต้ยืนพิงกรอบประตู มองภาพชวนขำตรงหน้าด้วยความเอ็นดู
เหล่าสัตว์พิษที่ปกติแม้แต่เธอยังกล้าแยกเขี้ยวขู่ ตอนนี้กลับสั่นระริกต่อหน้าลูกสาวซื่อบื้อของเธอ แถมยังส่งสายตาเอ่อน้ำตาขอความช่วยเหลือมาทางเธออีกด้วย
“สมน้ำหน้า” เสิ่นไต้แค่นเสียงในใจเบา ๆ
เจ้าตัวเล็กพวกนี้ปกติดุร้ายเสียเหลือเกิน นอกจากเธอแล้ว ใครในบ้านจะกล้าเข้าใกล้? เพื่อเลี้ยงพวกมัน สามคนนั้นในบ้านถึงกับต้องกินยาแก้พิษแทนลูกอมอยู่เป็นประจำ
ตอนนี้ดีเลย เหนือฟ้ายังมีฟ้า กรรมตามสนองไม่ช้าก็เร็วจริง ๆ
“เฉิงเฉิงของเราก็ชอบสัตว์ตัวเล็ก ๆ พวกนี้ด้วยเหรอ?” เสิ่นไต้เดินเข้าไป ก่อนช้อนลูกแมวสีส้มขาวที่กำลังวางท่าองอาจอยู่บนพื้นขึ้นมาอุ้ม
เจียงเฉิงพยักหน้าแรง ๆ
【แน่นอนอยู่แล้ว! ใครจะปฏิเสธการได้เป็นลูกพี่ใหญ่ของลูกน้องพวกนี้กันล่ะ! นับจากนี้ไป ฉันก็คือเจ้าพ่อแห่งคอสเวย์เบย์... อ๊ะ ไม่ใช่สิ เป็นเจ้าแม่ประจำห้องนี้ต่างหาก!】
เสิ่นไต้ลูบหลังคอแมว พลางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ถ้าอย่างนั้น ต่อไปสัตว์เลี้ยงตัวน้อยทั้งหมดของแม่ ฝากให้เฉิงเฉิงดูแลดีไหม?”