กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลเป็นวงกลม
ตอนที่ 4 ลูกแมวน้อยจะมีความคิดร้ายกาจอะไรได้กัน?
เสิ่นไต้ส่งสายตาเป็นสัญญาณ
ทุกคนกลั้นหายใจ
เธอย่องเข้าไปอย่างเงียบเชียบ ก่อนรับก้อนขนสีส้มขาวที่กำลังกรนเบา ๆ มาจากอุ้งมือใหญ่ของเจียงเจิง
เจียงเฉิงหลับสนิทมาก อุ้งเท้าเล็กนุ่มนิ่มโอบนิ้วโป้งของเสิ่นไต้เอาไว้ตามสัญชาตญาณ พร้อมขยับปากจุ๊บจั๊บ
“เหมียวหง่าว~”
เสียงครางงัวเงียนี้ทำให้ดวงตาของเสิ่นไต้เอ่อล้นไปด้วยความอ่อนโยนราวสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิ
น่ารักจริง ๆ
เธออุ้มแมวเดินเร็ว ๆ เข้าไปในห้อง ก่อนวางลงบนเบาะขนห่านที่นุ่มที่สุดบนที่นั่งริมหน้าต่างห้องนอนรองอย่างระมัดระวัง แถมยังหยิบผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมแท้ผืนหนึ่งมาคลุมท้องเล็ก ๆ ที่กระเพื่อมขึ้นลงตามลมหายใจให้อีกด้วย
เมื่อถอยออกจากห้อง และประตูปิดลงในชั่วพริบตานั้น