กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 546 คนในใจของซ่งเหล่าซาน
ตาของโจวอวี้อันเป็นประกายขึ้นมาทันที “จริงหรือขอรับ”
“แน่อยู่แล้ว” ซ่งซานฝูยิ้มกว้าง “เมืองหลวงของต้าเซี่ยไม่ใช่ถิ่นเรา ทำอะไรก็ต้องระวังตัวไว้ก่อนทั้งนั้น”
“พอกลับไปถึงเมืองอิสระก็ไม่เหมือนกันแล้ว ข้าจะพาพวกเจ้าไปทัศนศึกษาที่เป่ยหยวน แคว้นหนานหมิง ตงหลิน... หรือที่ไหนก็ได้ที่พวกเจ้าอยากไป”
“ถ้าวันหน้าพร้อมกว่านี้ ข้ายังพาพวกเจ้าล่องเรือออกทะเล ไปดูบ้านเมืองที่พูดภาษาฝรั่งได้อีกด้วย”
ผ่านไปหลายปี ซ่งซานฝูคนเดิมที่เคยคิดแต่จะช่วยชาวบ้านให้มีความสุข ตอนนี้ก็โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก
ประสบการณ์ที่สั่งสมมาทำให้เขารู้ตั้งนานแล้วว่า การจะดึงชาวบ้านให้พ้นจากความทุกข์ยาก ลำพังตัวเขาคนเดียวไม่มีทางทำได้