กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 536 ผู้ใหญ่ไม่ถือโทษผู้น้อย
หลังกินบุฟเฟต์เสร็จ โม่เวิ่นเทียนก็แกว่งแก้วไวน์แดงในมือ พลางพูดด้วยอาการมึนเมาเล็กน้อยว่า
“ผู้เฒ่าอย่างข้านึกว่าตัวเองมีความรู้กว้างขวาง วันนี้ได้มาเยือนเมืองไคฮั่วเฉิง ถึงได้รู้ว่าตัวเองสายตาคับแคบดั่งกบในกะลาแท้ๆ”
ซ่งซื่อฝูส่งสายตาให้เย่จิ่งอวิ๋น เย่จิ่งอวิ๋นก็เข้าใจได้ในทันที
เขาทำมือส่งสัญญาณ ‘โอเค’ แล้วเดินออกจากห้องส่วนตัวไป
ไม่นาน เขาก็พาหมอนวดชายคนหนึ่งเดินกลับเข้ามา
“ท่านอาโม่ ผู้นี้เป็นหมอนวดมือทองของเมืองไคฮั่วเฉิงพวกเรา ให้เขานวดเท้าคลายเมื่อยให้ท่านนะขอรับ”
เย่จิ่งอวิ๋นแนะนำสั้นๆ หมอนวดเสี่ยวหลี่ก็นั่งลงบนม้านั่งตัวเล็กพร้อมรอยยิ้ม แล้วเริ่มนวดเท้าให้โม่เวิ่นเทียน