เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 403 น้องสาวเอ๋ย เจ้าใจเย็นหน่อย!
โจวอวี้เฉิงยื่นสองมือไปรับเกาทัณฑ์แขนที่สร้างขึ้นมาอย่างประณีตชุดนั้น พลางเอ่ยขอบคุณจากใจจริง “ขอบพระคุณท่านตาทวดขอรับ!”
อาวุธของหอเชียนจีนั้น แต่ไหนแต่ไรมาล้วนเป็นของที่หาได้ยากยิ่ง อยากได้แค่ไหนก็ใช่ว่าจะพบเจอ
การที่อ๋องอวี้ผู้เฒ่ายอมมอบเกาทัณฑ์แขนชุดนี้ให้เขา ย่อมแสดงให้เห็นชัดเจนแล้วว่าให้ความสำคัญกับเขามากเพียงใด
พอนึกถึงตรงนี้ โจวอวี้เฉิงก็ยกยิ้มมุมปาก อารมณ์ดีเป็นพิเศษ
เย่ซีซีไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับหอเชียนจี จึงไม่รู้ว่าเขาดีใจเรื่องอะไรกันแน่
พอกินมื้อกลางวันเสร็จ อ๋องอวี้ผู้เฒ่าก็กลับห้องไปพักผ่อน โจวอวี้เฉิงจึงได้โอกาสเล่าเรื่องหอเชียนจีให้เย่ซีซีฟัง
“ถ้าทหารของพวกเราได้ใช้อาวุธที่หอเชียนจีสร้างขึ้นมาล่ะก็ พวกแคว้นหนานหมิงกับตงหลินที่เป็นตัวปัญหาก็ไม่มีอะไรให้น่ากลัวเลยสักนิด!”
“แต่น่าเสียดายที่อาวุธของหอเชียนจีน่ะ ต่อให้มีเงินพันตำลึงทองก็ยังหาซื้อไม่ได้!”
พอเห็นโจวอวี้เฉิงถือเกาทัณฑ์แขนชุดนั้นเอาไว้ด้วยท่าทางทะนุถนอมชอบอกชอบใจ เย่ซีซีก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ