กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 395 อวี้หนิง เสด็จพ่อเหนื่อยแล้ว
พอฟังสิ่งที่หวังเกาหย่วนเล่าจบ เย่ซีซีก็พลอยดีใจไปกับเขาจากใจจริง
หาเมียที่อ่อนโยนและเพียบพร้อมอย่างหลินจาวตี้ได้ นับว่าเป็นวาสนาของเขาแท้ๆ
แต่เรื่องบางเรื่อง นางก็ต้องพูดดักคอไว้ก่อน เพื่อไม่ให้หวังเกาหย่วนมานึกเสียใจทีหลัง
“แล้วต้าหยาล่ะ พอพวกเจ้าแต่งงานกันแล้ว นางจะอยู่อย่างไรคนเดียว”
หวังเกาหย่วนมองเย่ซีซีราวกับมองคนโง่ “ต้าหยาก็ลูกสาวข้านี่ ย่อมต้องมาอยู่กับข้าและจาวตี้สิ!”
เย่ซีซียกนิ้วโป้งให้ พลอยเอ่ยปากชมว่า
“สมกับเป็นคนกำลังจะมีเมีย ความคิดความอ่านถึงได้ก้าวหน้ากว่าคนทั่วไป!”
“เด็กอย่างต้าหยา ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กกตัญญู ขอแค่เจ้าดีกับนาง ต่อไปข้างหน้านางก็ต้องกตัญญูกับเจ้าอย่างดีแน่นอน”
“น้องซีซี เจ้าวางใจได้เลย!” หวังเกาหย่วนชูสามนิ้วขึ้นสาบาน “ถ้าข้าหวังเกาหย่วนกล้ารังแกต้าหยา ก็ขอให้ข้าตายไม่ดี!”