เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 380 เทศกาลอาหาร
พอได้ยินคำว่า ‘เซียวเหิงอวี่’ ร่างกายของเย่หว่านซีก็หดเกร็งสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่
คนอย่างเซียวเหิงอวี่นั้นรักหน้าตายิ่งกว่าอะไร หากเขารู้เรื่องที่นางทำลงไปในวันนี้ละก็ เขาต้องฆ่านางแน่
“เย่ซีซี ถ้าเจ้ากล้าเอาเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ไปบอกเซียวเหิงอวี่ ข้าตายเป็นผีก็จะไม่ปล่อยเจ้าไว้!”
เย่ซีซีปัดผมหน้าม้า แกล้งทำท่าทางหวาดกลัว “ทำยังไงดี ข้ากลัวจังเลย ข้าน่ะกลัวผีที่สุดเลย!”
ไม่รอให้เย่หว่านซีได้พูดอะไร นางก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บีบคางอีกฝ่ายไว้แล้วพูดว่า
“เย่หว่านซี ทำไมเจ้าถึงไม่เคยหลาบจำเสียทีนะ เที่ยวมาเสนอหน้าแส่หาเรื่องตรงหน้าข้าอยู่ได้ ทำไม คิดว่าข้าเย่ซีซีเป็นลูกพลับนิ่มที่ใครจะมาบีบเล่นยังไงก็ได้หรือไง”
“โอ๊ย...” เย่หว่านซีรู้สึกเหมือนกระดูกคางตัวเองจะแหลกเป็นชิ้นๆ “ปล่อยข้านะ!”
ก็ไม่รู้ว่านังเด็กบ้านี่กินอะไรโตมา แรงถึงได้เยอะจนน่าตกใจขนาดนี้!
“ปล่อยเจ้าน่ะได้! แต่เจ้าจำใส่หัวไว้ ต่อไปอย่าสะเออะมารบกวนท่านพ่อกับพวกพี่ชายของข้าอีก”