เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 375 ไม่ใช่พี่สะใภ้รองขี้เหนียว แต่เป็นพี่รองของเจ้าใจกว้างเกินไปต่างหาก
ไม่ใช่ว่าอู่ต้าเฉียงไม่อยากมองในแง่ดี แต่หลายปีมานี้ หมู่บ้านผิงอันของพวกเขาราวกับต้องคำสาป ข่าวที่ส่งกลับมาล้วนเป็นข่าวร้ายทั้งสิ้น
ไม่คนตายในสนามรบ ก็มีคนแขนขาดขาขาดถูกส่งตัวกลับมา
ส่วนข่าวดีนั้น ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว
“ชาวบ้านธรรมดาขอคารวะท่านเจ้าเมืองขอรับ!”
พออู่ต้าเฉียงเห็นเว่ยรั่ง ก็คุกเข่าลงทำความเคารพทันที
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยพบเว่ยรั่งมาก่อน แต่สง่าราศีและไอบารมีของขุนนางบนตัวอีกฝ่ายนั้นแกล้งทำกันไม่ได้
“ลุกขึ้นเถอะ!” เว่ยรั่งลงจากหลังม้า
เย่ซีซีก็ประคองป้าอู่ลงมาจากรถม้าเช่นกัน
“ท่านเจ้าเมือง ไม่ทราบว่าการที่พวกท่านมาเยือนครั้งนี้ มีเรื่องอันใดหรือขอรับ” อู่ต้าเฉียงคิดว่าตายเร็วก็ไปผุดไปเกิดเร็ว จึงเป็นฝ่ายเปิดปากถามก่อน