กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 351 คนในใจ
“ใช่แล้ว!” ซ่งต้าเจียงพยักหน้าพลางยิ้ม “บ้านข้าลูกเยอะ หลายปีก่อนถ้าไม่ได้ทุกคนคอยจุนเจือ ป่านนี้พวกเราทั้งบ้านคงอดตายไปนานแล้ว”
ตอนนี้พวกเจ้าฝูบ้านข้าได้น้องสาวช่วยสนับสนุน แต่ละคนเลยพอได้ดิบได้ดีกันบ้าง พวกเราก็เลยอยากเลี้ยงข้าวทุกคนสักมื้อให้อิ่มหนำสำราญ!
“วันนี้ทุกคนกินกันให้เต็มที่ กินได้ตามสบาย หมั่นโถวกับข้าวสวยบ้านเรามีไม่อั้น!”
คำพูดของซ่งต้าเจียงนี้ ห้าส่วนคือโอ้อวด แต่อีกห้าส่วนมาจากใจจริง
เมื่อสิบกว่าปีก่อน บรรดาอาฝูกับเย่ซีซียังเล็ก ตอนนั้นในหมู่บ้านเกิดภัยแล้งข้าวยากหมากแพงอย่างหนัก ทุกบ้านต่างขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหาร
แต่ถึงอย่างนั้น ชาวบ้านก็ยังช่วยเหลือเกื้อกูลกัน จนในที่สุดก็ผ่านพ้นปีที่อดอยากมาได้
ตอนนี้บ้านเขามีอันจะกินแล้ว ในฐานะคนคนหนึ่งของหมู่บ้าน เขาก็อยากพาทุกคนมีชีวิตที่ดีขึ้นจากใจจริง
เดิมทีพวกชาวบ้านนึกว่าซ่งต้าเจียงกับหลี่ซิ่วหลานแค่คุยโวโอ้อวด แต่พอได้เห็นเนื้อเป็ดไก่ปลาเหล่านี้กับตา พวกเขาก็จำต้องเชื่อแล้วว่า ชีวิตความเป็นอยู่ของบ้านซ่งต้าเจียงดีขึ้นจริงๆ แล้ว
“อาต้าเจียง ถ้าท่านพูดแบบนี้ ข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ เดี๋ยวข้าจะกินหมั่นโถวสักสิบลูก!”