กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 334 ซื้อบ่าวรับใช้
“เจ้าชื่ออะไร เมื่อก่อนเคยทำงานอะไร แล้วทำไมถึงมาขายตัวเป็นทาสได้ล่ะ” เย่ซีซีถามด้วยความสงสัย
ยุคนี้คนรู้หนังสือแถมยังคิดเลขเป็นด้วยไม่ได้มีกันเกลื่อนกลาด
คนพวกนี้แค่เดินหาตามร้านค้าไปเป็นลูกจ้าง เดือนหนึ่งก็ได้เงินสักตำลึงสองตำลึงสบายๆ
ไม่จำเป็นต้องขายตัวเป็นทาสเลยสักนิด!
เด็กหนุ่มตอบอย่างนอบน้อม “เรียนคุณหนู ข้าชื่อผังฮุย เมื่อก่อนพ่อของข้าเป็นเสมียนทำบัญชีให้ร้านขายผ้าขอรับ”
หลายปีก่อนที่เมืองยงเฉิงเกิดภัยแล้งจนข้าวยากหมากแพง ครอบครัวข้าทั้งเด็กทั้งคนแก่เลยจำใจต้องหนีภัยอดอยากออกมา
ต่อมาบนทางหนีภัยพวกเราเจอเข้ากับพวกโจรป่า ข้าถูกโจรป่าจับตัวไปขายให้โรงค้าทาส จากนั้นก็พลัดพรากขาดการติดต่อกับพ่อแม่และครอบครัวไปเลยขอรับ!
“หลังจากนั้น ข้าทำงานช้าเกินไปจนถูกนายจ้างหลายคนส่งตัวคืน วนไปเวียนมา สุดท้ายก็ถูกขายมาอยู่ที่นี่ขอรับ”
ลูกจ้างของโรงค้าทาสแทบจะอกแตกตายเพราะความซื่อบื้อของผังฮุย