กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 328 ท่านพ่อ ข้าใช่ลูกท่านไหมขอรับ
“ไสหัวไป ไป๊!”
เย่เจาตีจนเหนื่อย จึงโยนไม้กวนอุจจาระทิ้งแล้วโบกมือไล่ให้เย่จิ่งอวิ๋นไสหัวไป
เย่จิ่งอวิ๋นอยู่ในสภาพดูไม่ได้ พอเพิ่งจะหันหลังเตรียมไสหัวไป เย่เจาก็เรียกเขาไว้อีก
“เดี๋ยวก่อน! ทิ้งเงินบนตัวเจ้าไว้แล้วค่อยไสหัวไป!”
เงินน่ะเย่จิ่งอวิ๋นหามาได้จริงอยู่ แต่หากไม่มีลูกสาวตนคอยหาของให้ ต่อให้เย่จิ่งอวิ๋นจะเก่งกาจมาจากไหน ก็ไม่มีทางหาได้สักอีแปะหรอก
เย่จิ่งอวิ๋นร้องไห้ไปพลาง ปลดถุงเงินที่เอวลงมาไปพลาง
“แล้วก็แหวนทองวงโตๆ บนมือเจ้า สร้อยทองที่คอ ปิ่นหยกบนหัว ถอดออกมาให้ข้าให้หมด!”
เย่เจาไม่มีทางยอมปล่อยให้เจ้าคนเนรคุณนี่ได้ประโยชน์ไปหรอก
กล้าละโมบในสิ่งที่ไม่ควรละโมบ ก็อย่าหาว่าเขาไม่เกรงใจ