กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 305 เจ้าแซ่เย่แล้วมันวิเศษนักหรือไง?
เย่เจาโมโหจนควันแทบออกหู กำลังจะสวนกลับว่า ‘เจ้านั่นแหละที่หน้าตาพิสดาร’ พอหรี่ตามองชัดๆ ก็ถึงกับยืนแข็งทื่ออยู่กับที่
ทำไมเจ้าหนุ่มคนนี้ถึงได้หน้าตาเหมือนพวกลูกชายของเขานักนะ?
แต่เขาจำได้แม่นว่าลูกชายของตน ไม่มีคนไหนหน้าตาแบบนี้นี่นา?
“นี่ ‘ลุงเขย’ ของพวกเราเอง เย่เจา!” เย่ซีซีแนะนำขึ้น
“ลุงเขย? เย่เจา?” เย่จิ่งหวยมึนตึ้บไปหมด
ไม่นานเขาก็ได้สติขึ้นมา ต้องเป็นเพราะผีพ่อทำเรื่องที่ไม่ควรทำจนน้องสาวโกรธเข้าแน่ๆ นางถึงไม่ยอมรับเขา
“อื้อ!” เย่ซีซีเลิกคิ้ว “ดึกดื่นป่านนี้ เจ้าไม่หลับไม่นอน วิ่งมาทำอะไรที่ห้องครัวเนี่ย?”
เย่จิ่งหวยลูบท้องตัวเอง “หิวแล้วน่ะสิ เลยมาหาอะไรกิน!”
“ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินไหมล่ะ?”