ตอนที่ 237 ภัตตาคารเปิดกิจการ

ตอนที่ 237 ภัตตาคารเปิดกิจการ

เย่ซีซีไม่มีทางเชื่อคำพูดของหวังเอ้อร์หมาจื่อหรอก ถึงนางจะไม่ค่อยได้สุงสิงกับคนในหมู่บ้าน แต่ที่บ้านก็มีฟางชุ่ยหลานที่เป็นสายเข้าสังคมตัวแม่คอยคุยให้ฟัง

ดังนั้นหวังเอ้อร์หมาจื่อเป็นคนยังไง นางย่อมรู้อยู่แก่ใจ

พอได้ยินคำพูดพวกนี้หลุดมาจากปากเขา นางเลยรู้สึกว่าเชื่อถือไม่ได้สักนิด!

“เลิกคุยโม้ได้แล้ว เจ้าไปหาคนมาเดี๋ยวนี้เลย เอามาสักสิบคนก่อน ไม่จำกัดว่าหญิงชายหรือแก่หนุ่ม ขอแค่ไว้ใจได้ก็พอ”

“จากนั้นก็รีบไปที่ภัตตาคารจินไหลในตัวอำเภอให้เร็วที่สุด ข้าจะรอพวกเจ้าอยู่ที่ลานหลังร้าน!”

“ได้เลย!” หวังเอ้อร์หมาจื่อรับคำเสร็จ ก็รีบร้อนแจ้นไปบ้านของจ้าวเถี่ยหนิวทันที

ราวๆ หนึ่งก้านธูปให้หลัง คนกลุ่มหนึ่งสิบคนก็นั่งเกวียนวัวสองเล่ม มุ่งหน้าตรงไปยังตัวอำเภอ

ระหว่างทาง หวังเอ้อร์หมาจื่อก็วางท่าผู้ใหญ่บ้าน กำชับนักหนาว่าพอชาวบ้านพวกนี้ไปถึงภัตตาคารแล้วต้องตั้งใจทำงานให้ดี

อย่าทำตัวสายตาสั้น คิดจะอู้งานจับเสือมือเปล่าเด็ดขาด