ตอนที่ 177 ซ่องสุมไพร่พล

ตอนที่ 177 ซ่องสุมไพร่พล

“พ่อ เจ้าคะ พ่อรู้จักไม้จันทน์ม่วงด้วยเหรอ” เย่ซีซีกะพริบตาถามอย่างนึกสงสัย

เพราะในความทรงจำของนาง ซ่งต้าเจียงเป็นแค่ชาวบ้านที่หาเช้ากินค่ำจากผืนดิน ไม้จันทน์ม่วงที่มีค่าดั่งทองพันชั่งแบบนี้ เขาไม่น่าจะเคยเห็นมาก่อน

ซ่งต้าเจียงหัวเราะซื่อๆ พลางตอบว่า “ทำไมจะไม่รู้จักล่ะ ตอนพ่อยังหนุ่ม เคยตามปู่เจ้าไปเห็นโลกกว้างมาไม่น้อยนะ”

พอเขาพูดเตือนความจำ เย่ซีซีถึงนึกขึ้นได้ว่า พ่อของพ่อบุญธรรมเคยเป็นช่างไม้มาก่อน

เสียดายที่พ่อบุญธรรมมือไม้เงอะงะ เลยไม่ได้วิชาช่างไม้นี้ติดตัวมาเลย

“พ่อ รีบเปิดโลงนั่นดูสิเจ้าคะ ว่าข้างในใส่อะไรไว้!”