กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 167 ตาเฒ่า ข้าไม่ได้สนใจวิชาแพทย์เสียหน่อย!
เย่ซีซีกลอกตาใส่ “ใช่แล้ว ข้ามันคนมีโรค แล้วเจ้ามียาหรือไง”
นางดูออกแล้วว่านังแซ่วัวคนนี้น่าจะยังไม่ได้ถูกเปลี่ยนวิญญาณข้างใน
เพราะสีหน้าท่าทางชวนน่ารังเกียจแบบนี้ มันเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน
ถ้าไม่ได้ข้ามภพมา ก็คงจะเป็น...ได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่!
ดวงตาของเย่ซีซีพลันเป็นประกาย หากนังแซ่วัวได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่จริง การที่นางคอยประจบเอาใจหมอปีศาจก็อธิบายได้แล้ว
“ประสาท!” เย่หว่านซีทิ้งคำนี้ไว้ แล้วถือปิ่นโตไปหามู่อวิ๋นเฮ่อ
นางจำได้ว่าความชอบใหญ่ที่สุดในชีวิตของหมอปีศาจก็คือเรื่องกิน!
ดังนั้นนางจึงตั้งใจทำของว่างที่เขาชอบกินที่สุดเมื่อชาติก่อน หวังจะมัดใจเขาด้วยอาหาร