กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 157 แทงใจดำเต็มเปาเลยนะ พี่สี่!
เมิ่งต้าหู่กวาดตามองเซียวเหิงอวี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางขมวดคิ้วพูดว่า
“ไปน่ะได้อยู่หรอก แต่ว่าเงินค่ายา…”
“ข้ามีเงิน!”
มีมารดาแท้ ๆ อย่างหว่านกุ้ยเฟยคอยสนับสนุน ตอนนี้เซียวเหิงอวี่จึงกลายเป็นคนกระเป๋าหนัก ไม่ขาดแคลนเงินทองเลยสักนิด
แน่นอนว่าถ้าเทียบกับเย่ซีซี เงินแค่นั้นของเขาก็แทบไม่นับว่าเป็นเงิน
สีหน้าตึงเครียดของเมิ่งต้าหู่ผ่อนคลายลงทันที ค่อยยังชั่วที่ไม่ต้องควักเงินตัวเอง
กว่าเขาจะเหนื่อยยากขูดรีดเงินจากพวกผู้ลี้ภัยกลุ่มนี้มาได้ เงินยังไม่ทันอุ่นกระเป๋าเลย ย่อมตัดใจควักไปซื้อยารักษาคนพวกนี้ไม่ลง
ก่อนที่เซียวเหิงอวี่จะออกเดินทาง เขาตั้งใจแวะไปหาโจวอวี้เฉิงรอบหนึ่ง