กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 147 ขอบคุณพี่สะใภ้น้อย!
“ขอบน้ำใจพี่โจว!” เซียวเหิงอวี่ลุกขึ้นประสานมือคารวะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
โจวอวี้เฉิงยกยิ้มมุมปาก “พี่น้องกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ”
“จริงด้วย!” เซียวเหิงอวี่ตาเป็นประกาย “พวกเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกันอยู่แล้ว ไม่ต้องเกรงใจกันจริงๆ นั่นแหละ!”
พูดจบ เขาก็หันไปมองเย่ซีซี “ขอบคุณพี่สะใภ้น้อย!”
คำว่า ‘พี่สะใภ้น้อย’ คำนี้ ทำเอาเย่ซีซีแทบจะสิ้นสติไปตรงนั้น
“อย่ามาพูดซี้ซั้ว ข้าไม่ใช่พี่สะใภ้ของเจ้าเสียหน่อย!”
มุมปากที่เพิ่งยกขึ้นของโจวอวี้เฉิง พลันหุบลงอย่างรวดเร็วเพราะคำพูดประโยคนี้