เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 124 ท่านอาจารย์ ท่านบาดเจ็บหรือ
“อืม!” บาดแผลของโจวอวี้เฉิงดีขึ้นมากแล้ว แต่เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับเย่ซีซี และเพื่อยั่วโมโหเย่จิ่งหวย เขาจึงแกล้งทำเป็นเจ็บหนัก
เย่จิ่งหวยนึกเสียใจขึ้นมาแล้ว
เสียใจที่เมื่อกี้ไม่ได้เอาเกลือซัดใส่แผลเขาสักกำมือ คนหน้าด้านไร้ยางอายชอบทำตัวน่าสงสารนักไม่ใช่หรือไง
ถ้าอย่างนั้นเขาก็จะสงเคราะห์ให้เอง!
ทั้งสามคนเดินไปได้ราวหนึ่งกิโลเมตร ก็เห็นศพจำนวนมากนอนระเกะระกะอยู่เกลื่อนพื้นจริงๆ
โจวอวี้เฉิงค่อยๆ เดินไปข้างศพของพวกพ้อง เขาก้มตัวลง แล้วใช้ปลายนิ้วช่วยลูบปิดตาที่ไม่ยอมหลับลงทีละคน
เย่ซีซีกวาดตามองรอบๆ พอไม่เห็นศพของเฟิงอิ่ง หัวใจที่แขวนอยู่ก็ค่อยโล่งอกขึ้นมาบ้าง
เฟิงอิ่งคือสหายที่เคยร่วมริบทรัพย์กับนาง ตำแหน่งของเขาในใจนาง ย่อมไม่มีองครักษ์เงาคนไหนเทียบได้
พอนางเห็นโจวอวี้เฉิงอารมณ์ดิ่งลง ก็เดินเข้าไปตบไหล่เขาเบาๆ แล้วปลอบว่า