ตอนที่ 107 แบ่งเงิน

ตอนที่ 107 แบ่งเงิน

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เย่ซีซีก็ตัดสินใจขายของชุดนี้ก่อน

ส่วนเรื่องของชุดต่อไป นางต้องกลับไปปรึกษากับคนตระกูลซ่งให้ดีเสียก่อน

หลงจู๊อวิ๋นคิดว่านางเป็นแค่เด็กสาว คงตัดสินใจเรื่องในบ้านเองไม่ได้ จึงยอมให้นางกลับไปปรึกษาที่บ้าน

เสี่ยวเอ้อร์ชั่งน้ำหนักเสร็จ ก็พูดกับหลงจู๊อวิ๋นว่า

“หลงจู๊ รสคาราเมลสี่สิบสองจั่งแปดตำลึง รสพะโล้สี่สิบจั่งหนึ่งตำลึง รสคั่วธรรมดายี่สิบสองจั่งห้าตำลึงขอรับ”

หลงจู๊อวิ๋นพยักหน้า กำลังจะดีดลูกคิดคิดเงิน ทว่าเย่ซีซีก็พูดขึ้นมาอย่างใจป้ำว่า

“คิดแค่คาราเมลสี่สิบสองจั่ง พะโล้สี่สิบจั่ง คั่วธรรมดายี่สิบสองจั่งก็พอเจ้าค่ะ เศษที่เกินมาหนึ่งจั่งสี่ตำลึงนั้น ถือเสียว่าข้าเลี้ยงขนมหลงจู๊อวิ๋นก็แล้วกัน”