ตอนที่ 73 คนป่า

ตอนที่ 73 คนป่า

“ธรรมดาๆ เท่านั้นแหละเจ้าค่ะ!” เย่ซีซีถูกชมจนเขินอยู่บ้าง

ถ้าจะบอกว่าเก่ง ก็ต้องนับว่าเย่หว่านซีเขาเก่ง ตัวนางก็แค่คนมาเก็บตกผลประโยชน์ก็เท่านั้น

ตอนนี้เอง เมิ่งต้าหู่ก็เอ่ยขัดบทสนทนาของทุกคนขึ้นมา

“เอาละ สายมากแล้ว พวกเราก็ควรออกเดินทางกันได้แล้ว ประเดี๋ยวทุกคนเดินให้เร็วขึ้นหน่อยนะ บ่ายนี้จะได้รีบหาที่พักเร็วขึ้น แล้วก็ล้มหมูกินเนื้อกัน!”

ทุกคนพอได้ยินคำนี้ ต่างก็ดีอกดีใจกันยกใหญ่ในทันที

“พวกเราก็มีเนื้อหมูกินด้วยหรือ” มีคนถามขึ้น

เมิ่งต้าหู่หันไปมองเย่ซีซี พยักพเยิดให้นางเป็นคนบอกกับทุกคน

เย่ซีซีกระแอมเบาๆ “ก็ยังเป็นคำเดิมนะเจ้าคะ จะไม่ให้กินเปล่าๆ ถ้าไม่จ่ายเงินซื้อ ก็เอาของมาแลกเนื้อ หรือไม่ก็ออกแรงงานมาแลกเนื้อเจ้าค่ะ”