ตอนที่ 17 ถอนหมั้น

ตอนที่ 17 ถอนหมั้น

โจวอวี้เฉิงขยับริมฝีปากบางเบาๆ “สมองน่ะเป็นของดีนะ”

เสียดายที่เจ้าไม่มี

แต่พอนึกถึงความรู้สึกของเยว่อิ่ง เขาก็กลืนประโยคหลังกลับลงท้องไปเงียบๆ

“ช่างเถอะ ให้เฟิงอิ่งไปจัดการ เจ้าอยู่เฝ้าจวนอ๋องต่อไปดีกว่า”

คนที่แม้แต่กระโถนยังเฝ้าไว้ไม่ได้ เขาจะไปหวังพึ่งอะไรได้อีก

“ทำไมล่ะขอรับ” เยว่อิ่งเกาหัวด้วยความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

เขาพูดอะไรผิดไปงั้นหรือ

ทำไมท่านอ๋องถึงโยนงานทุกอย่างให้เฟิงอิ่ง ไม่กลัวจะเหนื่อยตายเอาหรือไร

โจวอวี้เฉิงเหลือบมองเขา “กระโถน ข้าจะถ่ายเบา”