เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ตอนพิเศษช่วงมัธยมปลาย 4
ปลายสายเงียบไปนาน
เฉินจือจวนพูดเสียงเบา “ช่วงนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี นายก็ถือว่าฉันอาการกำเริบแล้วกัน”
เสิ่นซางเหนียนขมวดคิ้ว “ก็ปกติดี ๆ ทำไมถึงอารมณ์ไม่ดีล่ะ”
เฉินจือจวน: “…”
ถึงเสิ่นซางเหนียนจะหงุดหงิดมาก แต่ก็ยังอดทนรอ รอให้เขาพูดออกมาว่ามันเป็นเพราะอะไร
ผลสุดท้ายเฉินจือจวนเงียบไปนาน แล้วพูดว่า “จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรหรอก”
คำพูดนี้ทำให้เปลวไฟเล็ก ๆ แห่งความอึดอัดในใจของเสิ่นซางเหนียน “ฟู่” กลายเป็นเปลวเพลิงก้อนใหญ่
“นายมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” เสิ่นซางเหนียนโมโหจนปวดหัว “ตอนเที่ยงวันยังปกติดีอยู่เลย พอเริ่มคาบภาษาจีนนายก็เริ่มคลุ้มคลั่ง ให้นายช่วยหยิบอมยิ้มให้แท่งหนึ่ง นายก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ตอนนี้ยิ่งเกินไปใหญ่ นายเองก็บอกว่าอารมณ์ไม่ดี ฉันแค่อยากถามว่าทำไมอารมณ์ไม่ดี ผลสุดท้ายนายกลับบอกฉันว่าไม่มีอะไร…”
“ก็…น่าหงุดหงิดมาก ๆ …จนพูดไม่ออกสุด ๆ …”