กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 สุนัขไร้ค่า
สิบนาทีต่อมา เลขานุการของเสิ่นจิ้งเต๋อพาทนายเข้ามา
ทนายถือกระเป๋าเอกสารไว้ในมือ พลางเหลือบมองเสิ่นจิ้งเต๋อบนเตียงผู้ป่วยอย่างไม่รู้ตัว
เสิ่นจิ้งเต๋อเอนหลังพิงหัวเตียง มือวางพาดบนผ้าห่มอย่างสบาย ๆ เมื่อรับรู้สายตาของทนาย เขาก็ทำหน้าตึง แล้วกระดิกนิ้วชี้ไปมา
ทนายเลิกคิ้วขึ้นคราหนึ่ง พลันเข้าใจว่าอีกสักครู่ต้องหยิบพินัยกรรมฉบับไหนออกมา
“ในเมื่อคนมากันครบแล้ว…” เลขานุการเอ่ยขึ้น
“เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน…”
สวีรั่วเหยียนรีบวางแอปเปิ้ลในมือลงอย่างลนลาน แล้วยิ้มแหย ๆ “ยังขาดอีกคนหนึ่ง ยังขาดอีกคน”
เลขานุการชะงักไปครู่หนึ่ง กวาดตามองรอบห้องก็ไม่รู้จริง ๆ ว่ายังขาดใคร จึงหันไปมองเสิ่นจิ้งเต๋ออย่างไม่รู้ตัว