เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 คุณปู่ผู้ว่าการมณฑล
ซุนเฮ่อหยางไม่เคยกินอะไรที่แย่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
เขาดึงทิชชู่ออกมาอีกแผ่น เช็ดน้ำตาที่ไหลเอ่อออกมาจากหางตา
เสิ่นซางเหนียนจ้องเขม็งใส่เขา “นายนี่มันเว่อร์เกินไปหรือเปล่า?”
ซุนเฮ่อหยางถูกคำนี้ตันจนเถียงไม่ออก เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วชูสามนิ้วมือขึ้น “ฉันสาบานเลย ไม่เว่อร์จริง ๆ”
เสิ่นซางเหนียนยังจ้องเขาไม่เลิก “มันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง?”
“จะบรรยายยังไงดีนะ?” ซุนเฮ่อหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วว่า “เหมือนกางเกงในที่ใส่มาทั้งเดือน ถูกโยนทิ้งไว้ในห้องน้ำตั้งสองเดือน เหลืองขึ้นราขึ้น ทั้งเปรี้ยวทั้งน่าขยะแขยง”
เสิ่นซางเหนียน: “…”
ตอนแรกเขาทำตามในคลิป รู้สึกว่าทำไปได้ค่อนข้างลื่นไหล โดยเฉพาะตอนที่อยู่ ๆ ก็นึกสนุก เอาหม้อ... เอามะเขือเทศกับพริกหวานเขียวมาผัดรวมกันเป็นจานหนึ่ง แม้จะไหม้เกรียมไปบ้าง แต่เขาก็เอาส่วนที่ไหม้ทิ้งไปหมดแล้ว
ตอนใส่ลงกล่องข้าวเที่ยงก็ยังดูดีมีแบบมีแผนใช้ได้