กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 ของขวัญอะไร
ลมเย็นพัดมาวูบหนึ่ง ลานจอดรถกลางแจ้งว่างโล่ง ลมหวีดหวิว
สวีสือลู่นิ่งเงียบไปนาน
หัวใจเต้นเร็วขึ้นเป็นลำดับ สมองว่างเปล่า เขาเอาแต่จ้องมองเสิ่นซางเหนียนอย่างเหม่อลอย
สวีสือลู่หน้าซีดเผือด “นายพูดแบบนั้นหมายความว่าอะไร”
“นายฟังไม่รู้เรื่อง หรือว่ารับทำความเข้าใจไม่ได้กันแน่” เสิ่นซางเหนียนย้อนถาม
“นายชอบเขา…” เสียงสวีสือลู่เบาแผ่ว
เขาคว้าชายเสื้อไว้ พึมพำ “เป็นไป… เป็นไปได้ยังไง”
เสียงเขาเบาเกินไป เสิ่นซางเหนียนไม่ได้ยินเลยสักนิด “นายพูดอะไรน่ะ”
สวีสือลู่ราวกับถูกยึดร่าง หรือไม่ก็เหมือนไม่ได้ยินที่เสิ่นซางเหนียนพูด เขาได้แต่ยืนอยู่ตรงนั้น หน้าซีดเผือด พึมพำกับตัวเอง