กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ใช่เสี่ยวเจวี้ยนหรือเปล่า
เสิ่นจิ้งเต๋อชะงัก
ความโกรธที่เต็มตัวเขากระจายหายไปหมด สิ่งที่เอ่อขึ้นมาในใจกลับเป็นอารมณ์งุนงง
ปลายสายเงียบไปนานไม่มีเสียงตอบ
เสิ่นซางเหนียนยืนอยู่หน้าป้ายหลุมศพ มองภาพถ่ายขาวดำนั้น ลมในหุบเขาพัดพาความหนาวชื้นของวันฝนตก ไล้ผ่านดอกไห่ถังที่เปียกชุ่มด้วยสายฝนหน้าป้ายหลุมศพ
ดอกไม้แต่ละดอกถูกพัดจนสั่นไหวระริก ราวกับกำลังรอคำตอบอยู่เช่นกัน
ราวกับผ่านไปสองนาที หรืออาจจะผ่านไปสิบนาที
เสิ่นจิ้งเต๋อพูดเสียงเบา “ช่วงนี้ยุ่งมาก”