กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ผู้โดดเดี่ยวไร้ญาติมิตร
ตอนนี้ที่โรงพยาบาลที่สอง
หลังถ่ายทำเสร็จ สวีสือลู่แอบไปที่ชั้นสิบของเขตผู้ป่วยใน
เขาเดินเข้าไปในห้องทำงานของแผนกอย่างเงียบ ๆ
กวาดตามองไปรอบหนึ่ง ก็ไม่เห็นร่างคุ้นเคยนั้น
หมอคนหนึ่งที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ใกล้ประตูถามว่า “มีอะไรหรือ”
สวีสือลู่เผยรอยยิ้มที่ซ้อมมาอย่างดีมานาน มุมปากยกขึ้นเบา ๆ เผยให้เห็นเหงือกและฟันเล็กน้อย
“หมอเฉินอยู่ไหมครับ”
หมอ: “เดี๋ยวนะ”
เขาลุกขึ้นไปมองที่ห้องพักผ่อนแวบหนึ่ง แล้วเดินออกมา “หมอเฉินเพิ่งอยู่เมื่อกี้ ตอนนี้อาจไปกินข้าวแล้ว”