กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 เพราะรักจึงเกิดอารมณ์
“นาย…” เฉินจือจวนเม้มริมฝีปากเล็กน้อย
สุดท้ายเขาก็กลืนคำพูดนั้นกลับไป ยืนเงียบ ปล่อยให้เสิ่นซางเหนียนเป็นฝ่ายคุมเกม
เสิ่นซางเหนียนไม่ถามอะไรเลย เขายืนเงียบอยู่ข้างตู้เสื้อผ้าที่ค่อนข้างเก่าคร่ำในห้องพักเป็นเวลาครึ่งนาที
ตลอดครึ่งนาทีนั้น ทั้งสองคนไม่พูดอะไรกันเลย
ทั้งที่เป็นคนคุ้นเคยคนเดิม ทั้งที่เป็นดวงตาคู่นั้นที่คุ้นเคย แฝงไออุ่นอยู่บ้าง
แต่เสิ่นซางเหนียนคิดอย่างเลื่อนลอย
เขาดูเหมือนจะรู้จักอีกฝ่ายไม่มากพอ
ราวกับภูเขาน้ำแข็ง เขาเคยคิดอย่างไร้เดียงสาว่าส่วนที่ลอยอยู่เหนือระดับน้ำทะเลนั้นคือทั้งหมดของภูเขาน้ำแข็ง
เพิ่งมารู้ตัวเอาตอนนี้ว่าใต้ผืนน้ำยังมีอีกครึ่งหนึ่ง เป็นภูเขาน้ำแข็งอีกครึ่งที่เขาไม่เคยรู้จัก