กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 มาแล้วก็ดัง
คืนนั้นเสิ่นซางเหนียนฝันไปเรื่องหนึ่ง คล้ายกับฝันเปียก
ชื้นและอบอ้าว ลมหายใจลำบาก
คนในฝันกำเอวเขาไว้ แน่นและแรงมาก
เสิ่นซางเหนียนเจ็บจนขาสั่น เขาจมอยู่ในหมอน น้ำตาและเหงื่อปนเปกัน เจ็บจนพูดไม่ออก
มืออีกข้างของคนคนนั้นบีบแก้มเขาเบา ๆ ปลายนิ้วคลึงอย่างอ่อนโยน พลางปลอบด้วยเสียงนุ่ม “ที่รัก ไม่เจ็บนะ”
ที่รัก…
คำนี้ทำให้เสิ่นซางเหนียนอายจนหนังศีรษะชาวาบ หูยิ่งเหมือนมีคนเป่าลมใส่
เขามีไฟก็ระบายออกไม่ได้
คิดอย่างอึดอัดในใจว่า จอมโกหก