กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางตบซ้ายตบขวาฉาดใหญ่ ทุกครั้งที่ฝ่ามือฟาดลงไป ซ่งจือฉินจะระเบิดเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา
ถึงท้ายที่สุด ซ่งจือเหมยกลับตบจนติดใจ
เซี่ยหว่านชิวขยับมุมปาก นางบอกแล้วว่าคนเราในใจจะไม่มีความแค้นได้อย่างไร ในเมื่อถูกคนชั่วรังแก ก็ควรโต้กลับไปอย่างสาสมต่างหาก
นางไม่คิดจะเก็บลูกสาวที่วัน ๆ เอาแต่ร้องห่มร้องไห้โทษโชคชะตาเอาไว้หรอก ต่อให้เป็นความกตัญญู นางเห็นแล้วก็ยังรู้สึกขัดใจอยู่ดี
แบบตอนนี้สิดี ช่างมีชีวิตชีวายิ่งนัก!
“โยนออกไป! ครั้งหน้าหากใครกล้าเปิดประตูให้สองแม่ลูกนี่อีก จะไม่ได้กินข้าว!”
คำพูดเดียวของเซี่ยหว่านชิว ทำให้ทุกคนในตระกูลซ่งถึงกับหนังตึงเปรี๊ยะ
ท่านแม่กำลังจะตัดขาดไม่ยอมรับลิ่วอินเป็นลูกสาวแล้วสินะ!