กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากต้าไป๋ได้รับสายตานั้น เขาก็เกาหัวแล้วเดินเข้ามาด้วยความประหม่าเล็กน้อย “ท่านย่า ท่านแม่บอกว่าท่านหิวน้ำหรือขอรับ?”
อย่าว่าแต่เฝิงซื่อที่โมโหต้าไป๋เลย แม้แต่เซี่ยหว่านชิวก็ยังอดขำกับความซื่อบื้อนี้ไม่ได้
“ท่านย่า ชามาแล้วขอรับ!”
ยังเป็นลิ่วไป๋ที่หัวไว เมื่อเฝิงซื่อเพิ่งจะเอ่ยปาก เขาก็หันตัวมุดเข้าไปในห้องโถงกลาง และยกถ้วยชาออกมาอย่างรวดเร็ว
เฝิงซื่อเห็นโอกาสดีขนาดนี้แต่ลูกชายหัวทื่อของนางกลับพลาดไป แถมยังแยกเขี้ยวชื่นชมลิ่วไป๋ว่า “น้องหก เจ้าเดินเหินคล่องแคล่วจริงนะ”
นางแทบจะโมโหจนหงายหลัง
จางซื่อจากเรือนสามเห็นพี่สะใภ้ใหญ่ได้หน้าแต่เพียงผู้เดียว กำลังหงุดหงิดที่ลูกไม้หัวทื่อของนางไม่รู้จักเอาอกเอาใจ นึกไม่ถึงว่าลูกชายจะสร้างชื่อให้นาง