เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่ามาเรียกข้าว่าท่านแม่ ข้าไม่ใช่แม่ของเจ้า”
เซี่ยหว่านชิวมองท่าทางยโสโอหังของซ่งเหล่าลิ่วแล้วก็นึกอยากจะหัวเราะยิ่งนัก
เพราะนางไม่รู้ว่าความทะนงตนของซ่งเหล่าลิ่วนั้นมาจากที่ใดกัน
จะว่าไปแล้ว ตระกูลซ่งฟูมฟักให้เขาอ่านตำราเข้าใจหลักเหตุผล ทว่าเขากลับเรียนรู้เพียงการประจบสอพลอผู้มีอันจะกิน ไม่ยอมรับบรรพชนทั้งยังไม่ยอมรับตระกูลของตนเอง กระทั่งยังไปเป็นลูกเขยเข้าบ้านของผู้อื่น
เพียงไม่กี่ข้อนี้ หยิบยกข้อใดขึ้นมา ล้วนเพียงพอให้ผู้คนหัวเราะเยาะทั้งสิ้น
ความมั่นใจประเภทที่ไม่เห็นเป็นเรื่องน่าละอาย ซ้ำยังนับเป็นเกียรติยศเช่นนี้ของซ่งเหล่าลิ่ว นางอยากรู้จริง ๆ ว่ามีที่มาอย่างไรกันแน่?
“แม้พวกเราจะตัดขาดความสัมพันธ์กันแล้ว แต่ข้าเกิดจากท่าน ข้อนี้ข้าไม่เคยปฏิเสธ ที่สมควรเรียกท่านว่าท่านแม่ ข้าย่อมยินดีจะเรียกสักคำอยู่แล้ว”