เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทว่าเมื่อเห็นบุตรชายจำนวนมากเพียงนี้ของตระกูลซ่งยืนตระหง่านอยู่ด้านหลัง นางจึงทำได้เพียงกล้ำกลืนระงับโทสะของตนเอาไว้อย่างอัดอั้นตันใจ
“นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป ตระกูลเหยียนกับตระกูลซ่งของพวกเจ้าไม่มีอันใดข้องแวะกันอีก! ท่านมิใช่ท่านแม่ของข้าอีกต่อไป และซ่งเหล่าอู่ก็มิใช่สามีของข้าอีกต่อไปแล้ว!”
คำพูดที่เหล่าเหยียนซื่อยังมิได้เอ่ยออกมา กลับถูกเหยียนซื่อโพล่งออกมาจนหมดสิ้น
เพลา นี้ในใจของเหยียนซื่อมีโทสะต่อตระกูลซ่งคุกรุ่นยิ่งกว่าผู้ใดทั้งสิ้น
นางคาดไม่ถึงว่าแม่สามีจะไม่ไว้หน้านางถึงเพียงนี้ ถึงขั้นทุบตีคนจากตระกูลฝ่ายแม่ของนางเสียอ่วมอรทัยไปรอบหนึ่ง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นก็อย่ามาโทษว่าภายหน้านางจะไม่กลับมาเหยียบบ้านหลังนี้อีก
นางอยากจะดูนักว่า ด้วยสภาพยากจนข้นแค้นปานนี้ของตระกูลซ่ง หากซ่งเหล่าอู่ขาดนางไปแล้ว ยังจะหาลูกสะใภ้เข้าบ้านได้อีกหรือไม่