กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยหว่านชิวรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกัน จึงมิได้ยกเปลือกตาขึ้นปรายตามองเขาแม้แต่น้อย
ซ่งเหล่าอู่สุดท้ายก็ไร้ความอดทน จึงปล่อยเปลือกตาตกลง เดินเข้ามาเรียก “ท่านแม่...”
เสียงค่อนข้างเบา แต่แม้เสียงเพียงเท่านี้ ก็เป็นผลจากความกล้าที่เขารวบรวมจนเต็มที่แล้ว
“มีเรื่องก็ว่ามา”
เซี่ยหว่านชิวเอ่ยพลางหยิบขนมแป้งมาหนึ่งชิ้น
ลิ่วไป๋ซึ่งกำลังกวาดลานบ้านอยู่ในลานเรือนเห็นเช่นนี้ ก็รีบฉับไวชงชามาหนึ่งถ้วย ปรนนิบัติเซี่ยหว่านชิวให้ดื่มชาอย่างเอาใจ
เหอซื่อกำลังจัดการเป็ดอยู่ พอเห็นลิ่วไป๋ฉลาดเช่นนี้ เปลือกตาของนางก็กระตุก นางรีบส่งสายตาให้อู่ไป๋ของนาง