กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกรงว่าถึงเวลานั้น ตระกูลเฉินคงต่อคิวไม่ทันเสียแล้ว
ด้วยความคิดเช่นนี้ เขาจึงหมายจะเอ่ยอะไรบ้าง แต่เซี่ยหว่านชิวกลับเริ่มไล่แขกอย่างไม่ไว้หน้าเสียก่อน
“เอาล่ะ เวลาไม่น้อยแล้ว จวนตระกูลซ่งของข้าเป็นครัวเล็กบ้านเล็ก อาหารการกินก็หยาบง่าย จึงไม่เชิญพวกเจ้ากินข้าวด้วยแล้ว ของกำนัลตอบแทนนั้นข้ารับไว้ เถิด เพื่อไม่ให้พวกเจ้าแบกกลับไปกลับมาให้เมื่อยกัน ส่วนค่ารักษา วางตำลึงเงินห้าไว้ ที่เหลือพวกเจ้าตระกูลเฉินเก็บกลับไปให้หมดเถิด”
เซี่ยหว่านชิวเอ่ยคำเหล่านี้จบ ก็ไม่ให้เวลาท่านผู้เฒ่าเฉินได้ตอบสนองเลยสักนิด หันไปสั่งซ่งเหล่าต้าว่า
“เหล่าต้า พวกเจ้ายังยืนอยู่ตรงนี้ทำอะไรกัน รีบไปส่งแขกสิ อย่าให้เสียเวลากลับของแขกเขา”
สั่งเสร็จ นางก็เป็นผู้ออกไปก่อนเอง