กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยหว่านชิวจะยอมได้อย่างไร ถ้าประหยัดแรงได้สักหน่อยก็ควรประหยัด นางจึงตัดสินใจในทันทีว่า “นั่ง ต้องนั่ง!”
ซ่งเหล่าต้าและซ่งเหล่าซื่อจึงจำใจตามเซี่ยหว่านชิวขึ้นเกวียนเทียมวัวไป
ช่วงเวลานี้คนที่กลับเข้าไปในตำบลมีไม่น้อย ไม่นานเกวียนเทียมวัวคันหนึ่งก็เต็มไปด้วยคน ชายชราผู้ขับเกวียนจึงเริ่มออกเดินทาง
เมื่อถึงตำบลหวังโหลวก็ใกล้ถึงเวลาอาหารมื้อบ่ายแล้ว เซี่ยหว่านชิวและอีกสองคนก็เดินเท้าจากตำบลหวังโหลวกลับไปยังหมู่บ้านต้าหยางอีกครั้ง
เพิ่งถึงหมู่บ้านยังไม่ทันถึงหน้าบ้าน พี่สาวร่วมหมู่บ้านคนหนึ่งก็ตะโกนบอกเซี่ยหว่านชิวว่า “น้องสาว บ้านเจ้ามีแขกผู้สูงศักดิ์มา ยังไม่รีบกลับไปอีกหรือ?”