กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เข้ามาเถิด”
เสียงนั้นดังจบลง ร่างของข่งซื่อที่เดินโซซัดโซเซก็ปรากฏเข้ามาในห้อง
นางเป็นคนที่ตระกูลฝ่ายแม่เลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงมจนตัวบางเนื้อละเอียดอ่อนจริง ๆ น้ำหนึ่งถังนี้ แม้แต่เด็กครึ่งใหญ่ยังยกไหว แต่ข่งซื่อกลับเหงื่อท่วมหัว ยังเดินโอนเอนไปมา
อีกทั้งระหว่างทางยังแวะหยุดพัก เช็ดเหงื่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกถังเดินตรงมาหาเซี่ยหว่านชิวต่อ
นางคิดว่าตนเองเป็นคนในเมือง ตอนนี้ยอมยกน้ำล้างเท้าให้แม่สามีแล้ว แม่สามีก็ควรหายโกรธ ต่อจากนี้แม้ไม่พูดจาอ่อนหวานใส่ ก็ควรยิ้มให้นางสักหน่อย