เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ ก็แค่เอ่ยปากเรื่องแยกครอบครัวประโยคเดียว เจ้าอายุปูนนี้แล้ว ยังมาเล่นละครแกล้งเป็นลมอีก ไม่รู้จักอายบ้างหรือ!”
ใคร?
ใครกำลังพูด?
เซี่ยหว่านชิวลืมตาขึ้นอย่างมึนงง เห็นชายหนุ่มอายุราวยี่สิบปีคนหนึ่งจ้องนางด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจและดูแคลน
“เจ้านี่มันแก่ไม่รู้จักอาย แค่ชาวไร่ชาวนาบ้านนอกคนหนึ่ง สู้แม่ยายที่เป็นคนเมืองมีฐานะดูดีไม่ได้ก็แล้วไป ยังทำเรื่องแกล้งเป็นลมไร้เหตุผลเช่นนี้อีก ยังมาขายหน้าต่อหน้าลูกสะใภ้ของเจ้าอีก!”
พอคำนี้จบลง เซี่ยหว่านชิวก็เห็นหญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาในทันที นางใช้ผ้าเช็ดหน้าปักลายปิดปากหัวเราะขึ้นมาทันใด ราวกับว่านางเป็นตัวตลกคนหนึ่ง!
นี่คือบุตรชายคนที่หกและลูกสะใภ้ของนางหรือ?
ความทรงจำในสมองพลุ่งพล่านขึ้นมา เซี่ยหว่านชิวตกตะลึง